PAUZE

Gisteren bijna heel de namiddag geslapen, dat is niet van mijn gewoonte. Ook vannacht goed geslapen en vandaag gaat het al veel beter. Ik heb er weer zin in.

De strijk die gisteren is blijven liggen ga ik nu aanpakken se.

Het enige positieve aan heel dit gedoe is dat mijn gewicht fors omlaag gaat. Ik wil dit nu met een beetje inspanning zo voortdoen, nog 3 kilootjes wil ik eraf. Maar die laatste zijn de moeilijkste.

Deze middag ga ik kabeljauwhaasje maken met ratatouille en rijst en omdat het toch een beetje feestdag is afsluiten met een ijsje met zelfgmaakte chocoladesaus. Lekker hé.

Die gesprekken op woensdag zijn goed maar het grijpt heel erg aan en je wordt doodmoe van al die emoties die naar boven komen.

Zondag hadden we een etentje bj ons vader in de parochiezaal met heel de familie. Zwaar heb ik het gehad. Zoveel drukte en lawaai rond mij, ik zou gaan lopen hebben. En dan ook nog de relatie tussen de ridder en mijn vader is zenuwslopend. Nu de ridder ziet en na al die jaren hoort hoe mijn opvoeding is geweest is hij razend kwaad op vader. Al wat hij in al die jaren huwelijk van mijn ouders heeft moeten horen en ondergaan, heeft hij nooit op gereageerd, maar nu komt dat bij hem ook allemaal terug en hij weet niet waarom wij al die jaren hebben gezwegen voor de lieve vrede en alles maar hebben ondergaan. Zelfs nu heb ik nog altijd schrik van mijn vader en durf ik niet te antwoorden. Erg hé als je 63 jaar bent.

Nog veel werk dus bij de therapeute.

Deze morgen voor de zoveelste keerl moe wakker geworden en weeral hoofdpijn. Nochtans moet ik vanavond naar een voordracht over Pater Damiaan met Jef Vermassen en een optreden van het koor waar mijn dochter bij zingt. Het wordt een lange dag dus.